|
به آيه رحمت اين سوره ، سائلان ظلماني عوالم خلقتي به دور
شدگان از سائلان نوراني عوالم خلقتي به نمود مي روند . آيه
رحمت اين سوره ، مايگاهان را كه در تاريكي بي نمود بوده اند به
روشنايي ، بي نمود بارز مي دارد پس آشكار مي كند كه دنياي خلقت
وهمي بيش نبوده است . تصور در دقت به دقت در تصور ، مقامات را
آشكار مي دارد . به طوريكه دور شدگان در اسم خافض ، مرتبت مي
گيرند پس خدا – شيطان به خدا – بشر بارز است . رحمان رحيم اين
آيه اسماء قهريه را در سويه جلالي در دقت الهي بر فعليت دون
« رع » خداوندي بارز كنند اين نموداري حضيض ناسوت لاهوتي و
مقام محمود ، اوج ناسوت لاهوتي مي باشد و رحمان رحيم ، رب
العالمين را به صفات ، وصف دارند زيرا بار ديگر حمد خداوندي
بارز شود ولي به جبر كلامي نه اراده در كلام . |