|
به آيه رحمت اين سوره ، م حم حقيقت محمدي (ص) به آواي اُم در
ملك صفاتي الله مي باشد اما به م يعني به ه الله نمودار دارد و
امر ذات به اقتدار الهي به نمود مي باشد ، خلقت به عالم خلقتي
به عرش خود در دقت الهي به نمود مي آيد كه در اين نمود ، خلقت
به مراتب پائين به سير آگاهي از براي نموداري ميم حقيقت محمدي
(ص) از حم آن است اما در عوالم خدايي ، اقتدار كه فعليت امر
خداوند از كلام خدا الله بارز مي باشد كلمات مكتونه را به خلقت
هاي در درون مدارهايشان بارز مي دارد . روح خدايي در انديشه
خدايي به ديدار است پس خداوند خود را در روحش شاهد مي بيند و
عوالم خدايي را به شأن شهيد اما در عوالم خلقتي اين شئون به
تصوير رؤيايي برعكس ديدار مي شوند. يعني شاهد و شهيد در شئون
جابجا به نمود مي آيند و مي باشند . پس به آيه رحمت اين سوره ،
مقام شهيدان آن شهيد بارز مي شود و اينچنين شهيدان راه خدا
زنده اند و روزي مي خورند چون ، خود نمود تجلي افعالي ، شاهد و
شهيد هستند . |