|
به آيه رحمت اين سوره ، حقّ به صفات الله به حقّ باالله بارز
مي شود آنچنانكه حقّ به نمود مي باشد يعني حقّ صورت ذات است نه
صفات الله . پس تمامي صفات به ذات ديدار مي شوند و صفات انساني
ديگر بي نمود است . ميم حقيقت محمدي (ص) به م ديدار است و اين
م حق مقام آن حقيقت است ، حقّ در حقّ ، ملك الحق است و ها به
هو بارز مي شود . كلام به قاف بالا مي باشد و كلام الله به
سيما كلام ملكوتي لاهوتي . |