سوره قلم :  68

بسم الله الرحمن الرحيم

به آيه رحمت اين سوره ، قلم به ميم حم حقيقت محمدي (ص) به نمود است . به اين آيه ، عوالم خدايي به سويه شهاده خود بارزند و صفات الله كه افعال او محسوب مي شوند به املاك او بارزند . جمال و جلال صفاتي او ، صورتهاي تصوري الله را به انديشه خدايي مطرح دارد پس خلقت به اين مرتبت به خدا – الله است كه خدا – بنده مخلوق او در اين مرتبت است ، ديگر خدا – بنده به مقام توحيد به ربّ در دقت الهي ديدار نمي شود . عبد است و عبد است و عبد . زيرا علم الهي به معرفت به بقاءالله تمامي ندارد و از اين رو ، عابد و معبود از هم جدا به جلوه مي آيند .