سوره تحريم :  66

بسم الله الرحمن الرحيم

به آيه رحمت اين سوره ، حريم كبريايي الله بر مرتبت ظهور رحمان رحيم ذاتي بارز مي گردد ، جلوه هاي حق به باطن بارز مي شوند و صورتهاي جلوه هاي حق پسند ذات به حاميم رحمان صفاتي معيّن مي گردند. سئوالها به جواب است و جواب ها به كلام ، سمع از بصر بارز تر مي گردد آنچنانكه ديدن از سمع خلقت صورت مي گيرد نه از بصر . پس حرام به صفات الله به ديدار نمي رود و پسنديده نمي باشد . حرام در حرم به تحريم است چون حريم ، حريم كبريايي الله است ، اين امر به پنهان است ولي در آشكار تجلي افعالي الله ، افعال افعال الله را به پسند به فرقان ، ميزان مي كند پس به آيه رحمت سوره ، ميزان الهي به ميزان انساني به نمود مي آيد و رابط خدا – آدم به پنهاني به بقاء مي ماند و به آشكار به تغيير و تحول بارز مي شود پس در آن ، سئوال از جواب مي شود و جواب سئوال را از خود بارز مي دارد و جوابش را در خود ديدار مي كند آنچنانكه داوري را به بي زمان دارد و در زمان ، سئوال را به جواب مطرح مي كند .