|
آيه رحمت اين سوره ، جماليت خلقت را به جلاليت بارز مي كند به
طوريكه پسندها صورت مي گيرد . همچنين اراده هايي كه از نشان
نشانه هايش به خود آگاهي بارز شوند از اراده هايي كه از براي
خود آگاهي آن به مرتبه اي ديگر بايد آشكار شوند فرقان بين آنها
بارز گردد . رحيم به عام بارز مي شود و رحمان به خاص ، از اين
رو حم ذاتي يا رحمان رحيم ذاتي الله بر مرتبت ظهور در مظاهر
آيد كه اين ممكن نيست مگر آنكه اراده ها به آن مرتبه از دانايي
دست يافته باشند كه ظرفيت دانايي آنها از براي چنين ظهور
آشكاري به وجوب احكام به امكان ممكن شود . |