|
به آيه رحمت اين سوره ، رحمان رحيم از سويه لطف به سويه قهر
صفاتي از صفات الله بارز مي شود تا شئونات ظهوراتي آنها به
ديدار رود . هستيهاي بر هست به نمود ، به مراتب ايماني ، حكمت
و معرفت به الله را بارز مي كنند اين مراتب به آخر زمان به
اعلي نموداري خود در دقت الهي آشكار مي گردند . وسعت به عمق
ديدار مي شود نه به سطح . خلقت به مرتبه « مِي » دانايي به
ديدار است و رحمان رحيم آيه رحمت اين سوره ، سيكل هاي علم را
از براي نمود دانايي به مراتبش از براي دانايي خلقت آشكار مي
نمايد . بطوريكه صفات كامل به اكمل سير كنند و صفات الله در
افعال الله ، و تجليات ظهوري خود كامل آشكار شوند . |