سوره جمعه :  62

بسم الله الرحمن الرحيم

آيه رحمت اين سوره ، مرتبت دانايي خدا – شيطان را بارز مي دارد ، آنچنانكه دانايي را از دانايي منفك نشان مي دهد يعني دانايي به كلام را از دنايي به عمل . پس مراتب وجودي آگاهي از مراتب مقامي آگاهي جدا نمايان مي شوند پس تعليم مطرح مي شود و سيكلهاي دانايي كه در دانايي ناداني بارز مي شود و بالعكس . از جهت ديگر اصول ائمه هفت گانه اسماء در صورت جسماني اين مدارهاي دانايي در خلقت بارز مي شوند . به جمعه هفت نشان اسم اعظم به حرف ج از حرف ح بارز مي گردد پس علم ظاهر دانايي خلقت به نمود مي آيد . رحمان رحيم اين آيه بارز كننده كلام اللهي هستند . درك از علم الهي در تصور الهي به مرتبت دقت الهي به دانايي بارز مي گردد در كلام ، پس به مرتبت آشكاري اسم عليم ، كلام را به واحده و واحدهاي كلامي بارز مي دارد . عليم از صفات هفت گانه الله در نمود كلامي آگاهي ذات ، از رحمان رحيم به اين آيه در اين سوره بارز مي باشد .