|
به آيه رحمت اين سوره ، تعلقات فردي از سوي تعلقات خدايي بارز
مي گردد . به آن مم آشكار است به طوريكه مقام توحيد به « مم »
بي نمود است در بندگان ، پس بيداري عقل از سويه تاريك آن به
شناخت م ، تن از سويه آدم آدميان مي باشد . سويه تاريكي عالم
نون بارز مي شود پس مُلك لاهوتي به مُلك عالم نون بارز مي باشد
. از آن اصوات به نمود مي روند و صوتها بارز مي شوند .
آنچنانكه اصوات نمود هستي مي شوند و مي باشند . |