سوره مجادله :  58

بسم الله الرحمن الرحيم

به آيه رحمت اين سوره ، صورتهاي متعين شده ي تجليات  افعالي خداوند در خود خوديت ها ، بارز مي باشد ، به طوريكه به اراده هستند ولي به خود آگاهي نيستند ، رحمان رحيم اين آيه كه به گستره دقت خداوندي به نمودند ، رحمان صفاتي ذات را به نمايش مي گذارند به طوريكه شرّ با وجود شرّ بودنش به آشكاري باشد و به اراده باشد روي تقديرات زميني اثر گذارد در واقع آنچه كه مطرح است بيداري دانايي است ، پس دانايي به دون ديدار مي شود پس قطبيت به صورت عام خود به مرتبت خاص مطرح است . همچنين حلقه اول حم محمدي (ص) را به حلقه آخر آن به اتصال بارز مي دارد پس به آن آسمانهاي ابدال به نمود مي باشند و از جهت ديگر هفت ميم رسم كلمه الله را به مرتبه ظهور مي آورد .