|
به آيه رحمت اين سوره ، نمود اقتداري و اراده الهي در اراده
هاي صوري ، اراده الهي را به دهر و روزگار بارز مي دارد و
موجودات را در ملك خود (ملك وجودشان ) به خداوندان قدرت بارز
مي گردد . پس اراده در حيات از سويه مماتي خلقت به قوت نمودار
مي شود و خداوند به اين مرتبت رحيم را به اراده خداوندي متجلي
مي كند . آنچنانكه رحيم صورت اراده خداوند در تصور الهي است و
رحمان صورت اقتدار او كه البته تمامي اين معارف در دقت الهي
مفهوم مي باشد . سيكل هاي هفتايي همان سيكل هاي هشتايي هستي
هست بطوريكه هستي يك نمود بي نمود دارد و يك بي نمود به نمود .
اما آنچه كه هست هستي است و همه چيز از هستي به نمود است .
|
