سوره صافات :  37

بسم الله الرحمن الرحيم

داستان خلقت ، داستان صورتهاي تصوري الله است در مرتبت دقت آگاهي او از خودش ، اين صورتها با آنكه صور تصويري او هست ولي در دقت هاي آگاهي او از اختيار الهي بهره مند مي باشند . يعني او جباري است كه صور تصوري خود را در دقت آگاهي خود به جبر كامل بارز نمي دارد و يا به عرصه ظهور از خود نمي آورد و اين عجب صورت آگاهي فردي از خود مي باشد به همين خداست ( كه او را به بهترين نشانهايي كه بي نشاني او را در آنها مد نظر دارم مي ستايمش و گواهي مي دهم كه او خداست ) لااله الاالله كه اين بيان بارزترين بيان از سويه معرفت به بقاء اوست از براي او . به آيه رحمت اين سوره ، صورت ها در دقت آگاهي الهي به صورت هايي مستتر در شئوناتشان آشكار مي باشند به اين مرتبت حم رحمان رحيمي و حم حقيقت محمدي (ص) آشكار مي گردد تا م ذات ، هم در ح حم رحماني و هم در « ا » حم در حم رحماني در عرصه ظهور مي باشد پس م به سه م در اين مرتبت به جلوه مي باشد ، م م م به اين آيه آواي خدايي الله در كثرت نيز به صورتهاي اراده اي خداوند بارز مي باشد آنچنانكه اختيار به نمود است كه اين امر بارزترين نكته در نمود خدايي خدا الله است .