|
به آيه رحمت اين سوره ، برزخيت بين تجليات صفاتي الله و تجليات
افعالي خداوندي بارز مي گردد . به طوريكه هم سويه راست و هم
سويه چپ آشكار مي شود . هم سويه راست ، من را از اسماء بارز مي
كند و هم سويه چپ ، صورت من را از رحمان آشكار مي كند به
طوريكه من به منها و منها به جماعات و امت هاي مراتب خلقتي
صورت ها مي گيرد . ارتباط هاي واقعي آن مراتب به تجليات افعالي
خداوند است كه از آواي اسم رحيم اين آيه رحمت اين امر صورت مي
گيرد . جلاليت به لطف ، پيوندها را صورت مي دهد در تجليات
افعالي اسماء اين پيوند از طريق عقل صورت مي گيرد كه فعليت خود
را به نفوس جماعات بارز مي دارد .
|