|
به آيه رحمت اين سوره دانايي خلقت به نمود مي ايد به اين معنا
مرتبت آگاهي خلقت بارز مي شود مرتبتي از آگاهي كه به توسط روح
خدايي از روح طبيعت از طريق تعلقات عام به تجربه رفته است و
مرتبتي از آگاهي كه هنوز به تجربه نرفته است اما در دقت الهي
به تجربه خواهد رفت . پس سيكل هايي از آگاهي كه در عالم پائين
نمود هايي بايد و شايد را در قالب پديده ها بايد آورند نيز به
شناسايي مي رود . در اين آيه سي جزء قرآن به سيكل هاي سيما
كلامي ، از پنهان آشكار مي شود به طوريكه اين سي جزء به سي جزء
قرآن مكتوب مي شود و به ملك عالم نون عطا مي شود . پس خط سير
آگاهي ذات از خودآگاهي به صفت الله به هاي هو آشكار مي
باشد . به آيت رحمت اين سوره آواي من خدايم از اسماء الحسني بر
آشكاري تمامي مراتب خلقت ، در ملك صفاتش به مد آمد پس از مد م
بارز شد و از هر سو موج امر از براي آشكاري خال عالم نون از
تصور الهي آشكار گرديد . كه از خال دقت خداوندي پديده ها را ب
روح طبيعت بارز مي دارد . پس آشكار كننده عالم بالا عالم پائين
مي باشد . خلقت به حال در نظر است و سير آگاهي روح در حال
حاضر.
|