|
به آيه رحمت اين سوره رشته هاي كلامي بين كلمات آيه واسطه آنها
اراده اقتدارش را در كثرت بارز مي كند آشكار مي شود و شيوه هاي
محدودي را در ارتباط با كلام در تأثير گذاري روي سيكل هاي خلقت
بارز مي دارد و كلام مردمي به شناسايي مي آيد . به اين آيه
نحوه شكل گيري صورت هاي فكري از كلام بارز مي شود پس در ارتباط
با علم كلام در سوي هستي هاي كثير مي باشد . بنابراين تأثير
كلامي مردم بر سيكل هاي هستي در خلقت بارز مي گردد به اين آيه
اراده بارز در جبر كلام را آشكار مي كند . آنچنانكه كلام را در
عمل نمودار مي نمايد . سويه اسفلي مايگاهان از طريق م حكمت و
فلسفه به جلوه عام آن به عرضه ظهور مي آيد . به اين معنا كه
رحمان به عنوان رب العقل به دانا كردن مردم به جلوه و شيوه عام
مي پردازد به آيه رحمت اين سوره سيكل هاي كلام نيز آشكار مي
شوند .
1-2-3-23-24-28-70-71-72-73-74-75-76-77-78-79-80-81-82-83-84-85-89-118-192-208-209-220-224-225-226
|
