|
به آيه رحمت اين سوره مايگاهان به نمود مي باشند به طوريكه
سويه روشنايي ملك به شناسايي مي رود. اسم رحمان به جلوه خاص
خود متجلي است به طوريكه سويه ملكوتي حم حقيقت محمدي (ص) از آن
بارز است حمد به پائين به اين آيه صورت مي گيرد و جلوه افعالي
آواي اسم اعظم را در قرآن بارز مي كند سيكل هاي هستي در خلقت
به م محمد (ص) معرفي مي شود و به آن سويه ملكي م محمد (ص) نيز
ملك عالم نون را آشكار مي نمايد . سيكل هاي شش تايي و چهارتايي
خلقت كه خدا ، آدم را به مقام توحيد معرفي مي كند را بارز مي
كند ، اين مقام به مقام امام زمان آشكار مي شود . از آيه رحمت
اين سوره جلوه خاص حقيقت محمدي (ص) در نمودي عام از براي ملك
بارز مي گردد .
آيات
1-23-24-25-30-31-34-35-36-37-41-62-63-64
|
