|
به آيه رحمت اين سوره ، سويه مُلكي حقيقت
محمدي (ص) كه در قالب شيوه هاي نيكوكاري در بين مؤمنان مطرح
است آشكار مي شود .
م
حقيقت محمدي (ص) به آشكاري مي آيد به طوريكه مراتب آشكاري اين
مقام نيز آشكار مي شود . رسم كلمه الله به رسم حقيقت محمدي (ص)
به اين آيه آشكار مي گرددبه طوريكه رسم
م حقيقت محمدي (ص) همان رسم
م
پنهان رسم كلمه الله است ، در صورت شهودي و عام آن در معرفت .
پس واحده خلقت به سيكل هاي سه تايي و پنج تايي به آشكاري واحده
ي حقيقت محمدي (ص) ( به واسطه
آين آيه ) مي باشد به طوريكه سيكل هاي سه تايي ، چهارتايي و
پنج تايي ولايت حقيقت محمدي (ص) را به آشكاري داشته باشند .
« آيه 8 و 14 و 47 و 98 و 99 و 109 و 114 »
اللَّهُ لا إِلَهَ إِلا هُوَ لَهُ الاَسمَاءُ الحُْسنى (8)
او خداوندى است كه معبودى جز او نيست; و نامهاى نيكوتر از آن اوست!
(8)
إِنَّنى أَنَا اللَّهُ لا إِلَهَ إِلا أَنَا فَاعْبُدْنى وَ أَقِمِ
الصلَوةَ لِذِكرِى (14)
من الله هستم; معبودى جز من نيست! مرا بپرست، و نماز را براى ياد من
بپادار!
(14)
فَأْتِيَاهُ فَقُولا إِنَّا رَسولا رَبِّك فَأَرْسِلْ مَعَنَا بَنى
إِسرائِيلَ وَ لا
تُعَذِّبهُمْ قَدْ جِئْنَك بِئَايَةٍ مِّن رَّبِّك وَ السلَمُ
عَلى مَنِ اتَّبَعَ الهُْدَى (47)
به سراغ او برويد و بگوييد: ما فرستادگان پروردگار توئيم! بنى اسرائيل
را با ما بفرست; و آنان را شكنجه و آزار مكن! ما نشانه روشنى
از سوى پروردگارت راى تو آورده ايم! و درود بر آن كس باد كه از
هدايت پيروى مى كند!
(47)
إِنَّمَا إِلَهُكُمُ اللَّهُ الَّذِى لا إِلَهَ إِلا هُوَ وَسِعَ
كلَّ شىْءٍ عِلْماً(98)
معبود شما تنها خداوندى است كه جز او معبودى نيست; و علم او همه چيز را
فرا گرفته است! (98)
كَذَلِك نَقُص عَلَيْك مِنْ أَنبَاءِ مَا قَدْ سبَقَ وَ قَدْ
ءَاتَيْنَك مِن لَّدُنَّا ذِكراً(99)
اين گونه بخشى از اخبار پيشين را براى تو بازگو مى كنيم; و ما از نزد
خود، ذكر به تو داديم! (99)
يَوْمَئذٍ لا تَنفَعُ الشفَعَةُ إِلا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمَنُ
وَ رَضىَ لَهُ قَوْلاً(109)
در آن روز، شفاعت هيچ كس سودى نمى بخشد، جز كسى كه خداوند رحمان به او
اجازه داده، و به گفتار او راضى است. (109)
فَتَعَلى اللَّهُ الْمَلِك الْحَقُّ وَ لا تَعْجَلْ بِالْقُرْءَانِ
مِن قَبْلِ أَن يُقْضى إِلَيْك وَحْيُهُ وَ قُل رَّب زِدْنى
عِلْماً(114)
پس بلندمرتبه است خداوندى كه سلطان حق است! پس نسبت به قرآن عجله مكن،
پيش از آنكه وحى آن بر تو تمام شود; و بگو: پروردگارا! علم را
افزون كن!(114)
|
