|
به آيه رحمت اين سوره ، جمات در روي صفحه
وجود هستي معين مي باشند به طوريكه راه هاي طريقتي شريعت
اسلامي نيز بارز مي شود . به اين سوره كثرت نمود وحدت است و
وهم را از دقت الهي به تصور از وهم بارز مي دارد .
آنچنانكه بينات و معجزات به اين آيه در اين
سوره به آشكاري ظهور مي يابند . سير بيداري
هسته ي خدايي از تاريكي هاي وجود به نورانيت وجود به عام ولي
مراتبي خاص به شناسايي مي آيد . سيكل هاي سه تايي عقل – نفس –
جان در حدودهاي بالفعلي ممكنه در خلقت ، سير طولي آگاهي را از
اسفل به اعلي شكل مي دهند .
به طوريكه سيرصعودي عقلايي آدم صورت مي گيرد
. به اين آيه رحمت اين سوره ، تجلي افعالي خداوندي از سوي سيكل
فنا گري در خلقت در قالب فناگري ها بارز مي شود .
اينچنين قاف عقل . «ع» و «س» نور اسم اعظم را
به تجلي نمايان مي كنند به طوريكه خلقت بدون هيچ عيبي كه آنرا
به نابودي بكشاند به سيرش ادامه دهد . به اين آيه سير طولي
آگاهي كه به سير تكويني مطرح است به سير تشريحي متصل مي شود .
به اين آيه ، حم رحمان رحيم به جلوه بسيار عام نمودار است ،
بطوريكه فقط در قالب قبض و بسط آن بارز مي كند . « آيه 1 و 79
و 85 و 88 و 98 »
الر تِلْك ءَايَت الْكتَبِ وَ قُرْءَانٍ مُّبِينٍ(1)
الر، اين آيات كتاب، و قرآن مبين است.
(1)
فَانتَقَمْنَا مِنهُمْ وَ إِنهُمَا لَبِإِمَامٍ مُّبِينٍ(79)
ما از آنها انتقام گرفتيم اين دو بر سر راه آشكار است! (79)
وَ مَا خَلَقْنَا السمَوَتِ وَ الاَرْض وَ مَا بَيْنهُمَا إِلا
بِالْحَقِّ وَ إِنَّ الساعَةَ لاَتِيَةٌ فَاصفَح الصفْحَ
الجَْمِيلَ(85)
ما آسمانها و زمين و آنچه را ميان آن دو است، جز بحق نيافريديم; و ساعت
موعود قطعا فرا خواهد رسيد پس، از آنها به طرز شايستهاى
صرفنظر كن
(85)
لا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْك إِلى مَا مَتَّعْنَا بِهِ أَزْوَجاً
مِّنْهُمْ وَ لا تحْزَنْ عَلَيهِمْ وَ اخْفِض جَنَاحَك
لِلْمُؤْمِنِينَ(88)
هرگز چشم خود را به نعمتهاى (مادى)، كه به
گروههايى از آنها ( كفار) داديم، ميفكن! و بخاطر آنچه آنها
دارند، غمگين مباش! و بال خود را براى مؤمنين فرود آر! (88)
فَسبِّحْ بحَمْدِ رَبِّك وَ كُن مِّنَ السجِدِينَ(98)
پروردگارت را تسبيح و حمد گو! و از سجده كنندگان باش!
(98)
|
