|
انفال هو ظاهر گشت و به هَوَس ، شد گناه تو .
به آيه رحمت اين سوره . سيكل هاي گردان خلقت را بارز مي دارد
به اين معنا كه م به ميم در سويه كثرت وحدتي خلقت ، واحديت
واحدها را شكل مي دهد و نفوس را در نموداري خالقيت خداوند كه
به آشكاري مي آيد به شرح مي برد . 5 ميم خلقت ، كه
حدود الهي را به نموداري مي آورد آشكار مي نمايد كه در ارتباط
با اراده ، فعليت اراده ، اقتدار اراده ، علم و كلام اين
اقتدار هستند . اين آيه عقول مراتب نفساني را به نسبتي كه در
بين اين مراتب هست بارز مي دارد و برخاستگي اوليه نفوس را باز
براي سير آگاهي آن به نمود دارد آنچنان كه در اين سير ، مراتبي
بايد طي شود كه هسته خدايي به نموداري خود ، آگاهي روح را
ارتقاء بخشد پس به اين آيه مراتب سير آگاهي به صورت عام آن
صورت مي گيرد ، حال سير آگاهي از هر مرتبه اي از خلقت آشكار مي
شود. « آيه 1 و 41 »
يَسئَلُونَك عَنِ الاَنفَالِ قُلِ الاَنفَالُ للَّهِ وَ الرَّسولِ
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَصلِحُوا ذَات بَيْنِكمْ وَ أَطِيعُوا
اللَّهَ وَ رَسولَهُ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ(1)
از تو درباره انفال ( غنايم، و هرگونه مال بدون مالك مشخص) سؤال
مي كنند ; بگو: انفال مخصوص خدا و پيامبر است; پس، از (مخالفت
فرمان) خدا بپرهيزيد! و خصومتهايى را كه در ميان شماست، آشتى
دهيد! و خدا و پيامبرش را اطاعت كنيد اگر ايمان داريد! (1)
وَ اعْلَمُوا أَنَّمَا غَنِمْتُم مِّن شىْءٍ فَأَنَّ للَّهِ خُمُسهُ
وَ لِلرَّسولِ وَ لِذِى الْقُرْبى وَ الْيَتَمَى وَ
الْمَسكِينِ وَ ابْنِ السبِيلِ إِن كُنتُمْ ءَامَنتُم
بِاللَّهِ وَ مَا أَنزَلْنَا عَلى عَبْدِنَا يَوْمَ
الْفُرْقَانِ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعَانِ وَ اللَّهُ عَلى
كلِّ شىْءٍ قَدِيرٌ(41)
بدانيد هرگونه غنيمتى به دست آوريد، خمس آن براى خدا، و براى پيامبر، و
براى ذى القربى و يتيمان و مسكينان و واماندگان در راه (از
آنها) است، اگر به خدا و آنچه بر بنده خود در روز جدايى حق از
باطل، روز درگيرى دو گروه (باايمان و بي ايمان) ( روز جنگ بدر)
نازل كرديم، ايمان آورده ايد; و خداوند بر هر چيزى تواناست!
(41)
|
