سوره اعراف : 7

بسم الله الرحمن الرحيم

به اعراف آنجائيكه زمان را غنيمت نَبُرد به انفُس.

به آيه رحمت اين سوره : نيستي هستي ها را بارز مي دارد و سويه نيست نفوس نيزبه شناسايي برده مي شود ، نيست نفوس به نفس انساني بارز مي شود كه بي رنگ كننده نمود نفوس ديگر مي باشد . انواع حيات به نمود مي آيند و شناسايي نفس انساني ، آن نفوس را به شناسايي مي برد . از جهت ديگر راز گذراني عالم نيز مطرح مي باشد آيه رحمت اين سوره روابط پنهاني و ظاهري خاص بين نفس انساني ، نفس رحماني را با ا ل م رمز اسماء الحسني كه بافت خلقت را بارز مي دارد ، شكل مي دهد يا به شناسايي مي آورد . حيات به معرفي مي آيد و هست م كه مراتب ميم را بارز مي دارد ، آشكار مي نمايد.

اسم باطني « ر ع » كه در ارتباط با تجليات افعالي است ، حيات ، ممات را از آيه رحمت اين سوره بارز
مي دارد . و گوناگوني هاي نمود افعالي خداوندي را به روابط ظاهري آن جلوه گر مي سازد .

ظرف زمان – مكاني موجودات به اين شكل مي گيرد و خلقت به نمودهاي بي نمود آشكار مي شود . حجاب هاي نفساني كه از سويه مواليدي نفس انساني است ، شناسايي مي گردد . از سيكل هاي سه تايي صفت خدايي ، سيكل آفريدگاري را بارز مي دارد آنچنان كه از آن گذراني در عالم نون را با سيكل فنا گري معرفي مي كند يعني راز اين نكته كه چگونه آفريدگاري با فناگري به ارتباط است ، كه اين راز از طريق پروردگاري ذاتي خداوند مي باشد كه در صفات الله به رابطه امري بين سيكل ها بارز مي شود و اراده را به نمود مي آورد . « آيه 180»

وَ للَّهِ الاَسمَاءُ الحُْسنى فَادْعُوهُ بهَا وَ ذَرُوا الَّذِينَ يُلْحِدُونَ فى أَسمَئهِ سيُجْزَوْنَ مَا كانُوا يَعْمَلُونَ(180)

و براى خدا، نامهاى نيك است; خدا را به آن (نامها) بخوانيد! و كسانى را كه در اسماء خدا تحريف مي ‏كنند رها سازيد! آنها بزودى جزاى اعمالى را كه انجام مي‏دادند، مي ‏بينند! (180)